
Salsiccia e Lenticchie (Mercimekli İtalyan Sosis)
Yeşil mercimek ve domatesle pişirilmiş İtalyan sosisleri

Umami, yemeğe ağızda dolgunluk veren, derin ve kalıcı bir tattır. Genellikle tuzlu ve etli yiyeceklerde karşımıza çıksa da tek başına ne tuzlu ne de etsi bir tat olarak tanımlanabilir. Özellikle et ve sebze sularında, uzun süre pişen soslarda, fırında kızartılmış sebzelerde, fermente ya da olgunlaştırılmış malzemeler içeren yemeklerde belirginleşir. Umami her zaman baskın olmayabilir; yine de tarifin genel dengesini değiştirerek lezzeti tamamlar ve keskin tatları yumuşatır.
Umami; özellikle glutamat ve nükleotit adı verilen, gıdalarda doğal olarak bulunan bileşiklerden gelir. Bu bileşikler olgunlaştırma, fermantasyon, kurutma, kızartma ve uzun süre pişirme sırasında yoğunlaşır. Domates, mantar, olgunlaştırılmış peynir, tuzlanarak olgunlaştırılmış et, deniz yosunu ve fermente sosların umamiyle özdeşleşmesinin nedeni budur. Kullanılan malzeme kadar pişirme yöntemi de önem taşır. Malzemeleri iyice kavurmak, et ya da sebze suyunu çektirerek yoğunlaştırmak veya bir sosu uzun süre kısık ateşte pişirmek, baskın tatlı malzemeler eklemeden de umamiyi güçlendirebilir. Çünkü su buharlaştıkça tatlar yoğunlaşır. Üstelik umami birikerek artar: Farklı kaynaklardan gelen küçük miktarlar birleştiğinde, hiçbir malzeme tek başına öne çıkmadan belirgin bir lezzet derinliği yaratabilir.

Yeşil mercimek ve domatesle pişirilmiş İtalyan sosisleri

Kremalı mantar, pancetta, beyaz şarap ve Parmesanlı makarna

Koyu domates ve toz kırmızı biber sosunda pişen domuz eti

Koyu roux’lu Cajun tavuk étouffée pilav üstü servis edilir

Soğanla pişmiş dana etli soslu spagetti ve Parmesan

Yavaş pişmiş yaban domuzu ragù ve pecorinolu pappardelle
Umamiyi öne çıkaran şey karşıt tatlardır. Şarap, narenciye, sirke veya domatesin verdiği ekşilik, yoğun umami içeren yemeklerin ağırlaşmasını önleyebilir. Yeşil sebzelerin ya da hafif yanık, kavruk tatların acımsılığı ise lezzetleri daha belirgin hâle getirir. Acı ve baharat, güçlü bir umami zemini üzerinde cılız kalmaz. Bu nedenle acı ezmeler ve biberli soslar, fermente veya uzun süre pişmiş malzemelerle birleştiğinde daha dolgun bir tat verir. Doku da önemlidir: Parlak bir sos, ipeksi kıvamlı bir çorba veya suyunu koruyarak fırında kızarmış bir sebze, çok kuru bir yemeğe kıyasla umami tadının ağızda daha dengeli yayılmasını sağlar. Bir yemeğin tadı sönük geliyorsa daha fazla umami değil, canlılık ya da aroma gerekebilir.

Döş etli, süt gibi sulu Kore öküz kemik çorbası

Kremalı mantar sosla servis edilen çıtır domuz şnitzel

Domates sosunda ağır pişen kuzu ve bamya yahnisi

Oaxacalı mole negro ve susamla servis edilen tavuk

Siyah fasulye sosuna batırılmış mısır tortilla, queso fresco ile

Ardıç ve kök sebzelerle ağır ağır pişmiş geyik eti

Pastırmalı, dana, domuz etli ve biralı karışık et tavası

Kırmızı şarapta ağır ağır pişmiş dana kısa kaburga

Brokoli rabe, hamsi, sarımsak ve acı biberli orecchiette

Portakal ve baharatlarla ağır pişmiş domuz carnitas

Yaban domuzu ve mantar yahnisi kırmızı şarapla pişirilir

Havuçlu ve kabuklu ekmekli dana etli Guinness yahni
Berrak ve hafif bir umami için temelini et ya da sebze suyu, deniz yosunu, mantar veya tadı baskın olmayan fermente çeşnilerle kuran tariflere yönelin. Daha koyu ve kavruk tatlar taşıyan bir derinlik istiyorsanız malzemeleri iyice kızartmak ve suyu çektirerek yoğunlaştırmak genellikle belirleyicidir; domates, karamelize soğan veya tavada kalan özsu da çoğu zaman bu lezzeti destekler. Umamiyi kremsi bir dokuyla birleştirmek istiyorsanız olgunlaştırılmış peynirler ve uzun süre pişen soslar hem lezzet derinliği hem de yumuşak, dolgun bir kıvam sağlar. Tuz miktarına dikkat edin. Umami bakımından zengin pek çok malzeme aynı zamanda tuzludur. Bu nedenle en iyi sonucu almak için yemeğin suyu çekilip umami veren malzemelerin tadı bütünüyle ortaya çıktıktan sonra tuzunu ayarlayın.
Umami söz konusu olduğunda tarifleri malzemeye göre incelemek özellikle yararlıdır. Çünkü aynı lezzet derinliği mantardan domatese, fermente soslardan başka malzemelere kadar çok farklı kaynaklardan gelebilir. Bu tadı çorba, sos, erişte yemeği veya sebze garnitürü gibi belirli bir biçimde arıyorsanız tariflere yemek türüne göre göz atmak da iyi bir seçenektir.

Limon, chaat masala ve kara tuzlu Hint baharatlı soda

Yumurta sarısı damlaları şeker şurubunda pişirilip bekletilir

Buz üzerinde Aperol, prosecco ve soda kokteyli

Arpalı, salatalı ve dereotlu skyr soslu fırın somon kasesi

Dereotuyla kürlenmiş somon, çavdar ekmeği ve hardal sosla servis edilir

Soya sosu ve susam yağıyla haşlanmış bütün tavuk

Sarımsaklı, zeytinyağlı ve kekikli fırın sebze tepsisi

Tuzlu miso suyunda pişen somon ve tofu sıcak tencere
Dolgun ve tok bir tattır; derinliği damakta kalır. Tuz miktarı fazla olmasa bile yemeğin ağızda daha dolgun algılanmasını sağlar.
Hayır. Tuz, diğer tatları belirginleştirir ve umaminin daha kolay fark edilmesini sağlayabilir; ancak umami başlı başına ayrı bir tattır. Umami bakımından zengin pek çok malzeme aynı zamanda tuzlu olduğu için ikisi zaman zaman karıştırılır.
Domates, mantar, olgunlaştırılmış peynir, tuzlanarak olgunlaştırılmış et, deniz yosunu ve fermente soslar yaygın örneklerdir. Kurutma, olgunlaştırma ve fermantasyon, umami veren bileşikleri yoğunlaştırır.
Uzun süre pişirme ve suyunu çektirme, tatları yoğunlaştırır; malzemelerin kızarması da lezzete yeni katmanlar ekler. Bunlar bir araya geldiğinde umami olarak algıladığımız daha derin bir tat ortaya çıkar.
Evet. Mantar, domates, deniz yosunu ve fermente malzemeler ete gerek kalmadan güçlü bir umami derinliği sağlayabilir. Sebzeleri fırında kızartmak da suyunu azaltıp yüzeyini kızartarak bu tadı belirginleştirir.
Daha fazla umami eklemek yerine karşıt tatlardan yararlanın. Biraz ekşilik, taze ot, narenciye kabuğu rendesi veya acımsı bir yeşillik, yemeğin genel lezzetini canlandırarak umaminin daha yerinde ve dengeli hissedilmesini sağlar.
Umami, diğer tatları destekleyip yemeğin lezzetini tamamlayan bir temel görevi görür. Yemeğe vermek istediğiniz karaktere uygun bir umami kaynağı seçin; ardından bu lezzet derinliğinin ağırlaşıp belirsizleşmemesi için canlı tatlar, aroma ve dokuyla denge kurun.

