
Congee (Zencefil ve Taze Soğanlı Pirinç Lapası)
Zencefil ve taze soğanlı kremamsı yasemin pirinci congee

Umami, yemeğe ağızda dolgunluk veren, derin ve kalıcı bir tattır. Genellikle tuzlu ve etli yiyeceklerde karşımıza çıksa da tek başına ne tuzlu ne de etsi bir tat olarak tanımlanabilir. Özellikle et ve sebze sularında, uzun süre pişen soslarda, fırında kızartılmış sebzelerde, fermente ya da olgunlaştırılmış malzemeler içeren yemeklerde belirginleşir. Umami her zaman baskın olmayabilir; yine de tarifin genel dengesini değiştirerek lezzeti tamamlar ve keskin tatları yumuşatır.
Umami; özellikle glutamat ve nükleotit adı verilen, gıdalarda doğal olarak bulunan bileşiklerden gelir. Bu bileşikler olgunlaştırma, fermantasyon, kurutma, kızartma ve uzun süre pişirme sırasında yoğunlaşır. Domates, mantar, olgunlaştırılmış peynir, tuzlanarak olgunlaştırılmış et, deniz yosunu ve fermente sosların umamiyle özdeşleşmesinin nedeni budur. Kullanılan malzeme kadar pişirme yöntemi de önem taşır. Malzemeleri iyice kavurmak, et ya da sebze suyunu çektirerek yoğunlaştırmak veya bir sosu uzun süre kısık ateşte pişirmek, baskın tatlı malzemeler eklemeden de umamiyi güçlendirebilir. Çünkü su buharlaştıkça tatlar yoğunlaşır. Üstelik umami birikerek artar: Farklı kaynaklardan gelen küçük miktarlar birleştiğinde, hiçbir malzeme tek başına öne çıkmadan belirgin bir lezzet derinliği yaratabilir.

Zencefil ve taze soğanlı kremamsı yasemin pirinci congee

Miso, susam yağı ve taze soğanla sırlanmış fırın karnabahar

Domuz omzu, soğan ve Frenk kimyonuyla lager birasında ağır pişirilir

Soğanla pişmiş dana etli soslu spagetti ve Parmesan

Kremalı mantar, pancetta, beyaz şarap ve Parmesanlı makarna

Cevizli ve nar ekşili soslu Fars usulü tavuk yahnisi
Umamiyi öne çıkaran şey karşıt tatlardır. Şarap, narenciye, sirke veya domatesin verdiği ekşilik, yoğun umami içeren yemeklerin ağırlaşmasını önleyebilir. Yeşil sebzelerin ya da hafif yanık, kavruk tatların acımsılığı ise lezzetleri daha belirgin hâle getirir. Acı ve baharat, güçlü bir umami zemini üzerinde cılız kalmaz. Bu nedenle acı ezmeler ve biberli soslar, fermente veya uzun süre pişmiş malzemelerle birleştiğinde daha dolgun bir tat verir. Doku da önemlidir: Parlak bir sos, ipeksi kıvamlı bir çorba veya suyunu koruyarak fırında kızarmış bir sebze, çok kuru bir yemeğe kıyasla umami tadının ağızda daha dengeli yayılmasını sağlar. Bir yemeğin tadı sönük geliyorsa daha fazla umami değil, canlılık ya da aroma gerekebilir.

Koyu biralı Belçika dana ve soğan yahnisi, püreyle

Belçika birası ve domatesle pişen etli fasulyeli chilli

Zengin et suyu soslu Hollanda usulü dana omuz biftekleri

Sosis, guanciale, yumurta ve pecorinolu Roma makarnası

Dana ve domuz ragùlu, beşamel soslu kat kat lazanya

Fırınlanmış patates ve havuçlu tepsi köftesi

Kremalı mantar soslu ve çıtır soğanlı yeşil fasulye güveci

Yeşil mercimekli ve sebzeli tek tencere sosis güveci

Domates ve beyaz şarap soslu İtalyan sosisli rigatoni
Berrak ve hafif bir umami için temelini et ya da sebze suyu, deniz yosunu, mantar veya tadı baskın olmayan fermente çeşnilerle kuran tariflere yönelin. Daha koyu ve kavruk tatlar taşıyan bir derinlik istiyorsanız malzemeleri iyice kızartmak ve suyu çektirerek yoğunlaştırmak genellikle belirleyicidir; domates, karamelize soğan veya tavada kalan özsu da çoğu zaman bu lezzeti destekler. Umamiyi kremsi bir dokuyla birleştirmek istiyorsanız olgunlaştırılmış peynirler ve uzun süre pişen soslar hem lezzet derinliği hem de yumuşak, dolgun bir kıvam sağlar. Tuz miktarına dikkat edin. Umami bakımından zengin pek çok malzeme aynı zamanda tuzludur. Bu nedenle en iyi sonucu almak için yemeğin suyu çekilip umami veren malzemelerin tadı bütünüyle ortaya çıktıktan sonra tuzunu ayarlayın.
Umami söz konusu olduğunda tarifleri malzemeye göre incelemek özellikle yararlıdır. Çünkü aynı lezzet derinliği mantardan domatese, fermente soslardan başka malzemelere kadar çok farklı kaynaklardan gelebilir. Bu tadı çorba, sos, erişte yemeği veya sebze garnitürü gibi belirli bir biçimde arıyorsanız tariflere yemek türüne göre göz atmak da iyi bir seçenektir.

Zeytinyağlı soslu piquillo biberi ve ton balıklı salata

Mercimekli, mantarlı ve hardallı vegan Hollanda püresi

Airfryer’da biten yapışkan BBQ tavuk but.

Ton balığı, ananas ve acı biberli sushi pirinçli poke kasesi.

Cheddar’lı grilled cheese, pürüzsüz domates çorbasıyla servis edilir

Chorizo, soğan ve Manchego’lu doldurulmuş fırın patates

Domates sosu, fesleğen ve peynirle kat kat fırın patlıcan

Tortilla, sarımsaklı karides ve pan con tomate’li tapas tabağı
Dolgun ve tok bir tattır; derinliği damakta kalır. Tuz miktarı fazla olmasa bile yemeğin ağızda daha dolgun algılanmasını sağlar.
Hayır. Tuz, diğer tatları belirginleştirir ve umaminin daha kolay fark edilmesini sağlayabilir; ancak umami başlı başına ayrı bir tattır. Umami bakımından zengin pek çok malzeme aynı zamanda tuzlu olduğu için ikisi zaman zaman karıştırılır.
Domates, mantar, olgunlaştırılmış peynir, tuzlanarak olgunlaştırılmış et, deniz yosunu ve fermente soslar yaygın örneklerdir. Kurutma, olgunlaştırma ve fermantasyon, umami veren bileşikleri yoğunlaştırır.
Uzun süre pişirme ve suyunu çektirme, tatları yoğunlaştırır; malzemelerin kızarması da lezzete yeni katmanlar ekler. Bunlar bir araya geldiğinde umami olarak algıladığımız daha derin bir tat ortaya çıkar.
Evet. Mantar, domates, deniz yosunu ve fermente malzemeler ete gerek kalmadan güçlü bir umami derinliği sağlayabilir. Sebzeleri fırında kızartmak da suyunu azaltıp yüzeyini kızartarak bu tadı belirginleştirir.
Daha fazla umami eklemek yerine karşıt tatlardan yararlanın. Biraz ekşilik, taze ot, narenciye kabuğu rendesi veya acımsı bir yeşillik, yemeğin genel lezzetini canlandırarak umaminin daha yerinde ve dengeli hissedilmesini sağlar.
Umami, diğer tatları destekleyip yemeğin lezzetini tamamlayan bir temel görevi görür. Yemeğe vermek istediğiniz karaktere uygun bir umami kaynağı seçin; ardından bu lezzet derinliğinin ağırlaşıp belirsizleşmemesi için canlı tatlar, aroma ve dokuyla denge kurun.

